İş & güç & tosun

Cuma işin ilk günüydü. Biraz titrek bir giriş yaptıktan sonra işlerin hiç de sandığım kadar zor olmayacağını anladım. "Aaa mehmetçim gel masan şurası, hadi aşağı inip işlemlerini halledelim, kırtasiye meselesini çözelim, cumaları 2 de toplantı odasına gelmeyi sakın unutma pasta yiyoruz, doğum gününü şurdaki listeye yazıver, pazartesileri futbol günümüz mutlaka spor eşyalarını getir, yelken kulübüne katılmayı unutma yazın gezicez..."

Dedim ulan! İş yok mu iş?
"Pazartesi o, sen simdilik su makaleyi okuyuver" dediler..

Çok gerekmedikçe burada kendimle ilgili detaylar vermekten kaçınacağım. Ancak cuma benim için özel bir gündü, yavaş yavaş işlerin yoluna girmeye başlayıp bütün bunların nereye varacağını açıklamaya yardımcı olan bir gün, o yüzden bir defalığına bu tarz bir şey yazmaya karar verdim. Yoksa burada kimsenin canı sıkılmayacak. Herkes deliler gibi eğlenecek. Cuma akşamları insanlar dışarı çıkmak yerine buradaki yazılarımı okumak için internet cafelerde kuyruk olacak. Afrikalı çocuklar yazılarımdan bir satır görebilmek için birbirini dövecek. Tabi ben cuma akşamı birşeyler yazarsam. Genelde ipimi koparıp çıkıyorum da...

Bunu yazan tosun okuyana kosun. Bunu yazmadan edemedim, özür dilerim.

Hala test aşamasındayım. İlginize teşekkür ederim...