Hukşat!

Note: Eventhough Çağdaş the bastard made this blog somewhat famous on an international level, the official communication will still occur in turkish for the time being and you won't understand shit. But if you really want me to write in any language that you will understand you just have to insist. I will most probably say sure or yes or anything like that trying not to break any hearts. Yes I am sensitive and caring.

Değerli izleyenler,

Bu hafta başı beni Oslo'lu yapan boş mukaveleye imzamı attım. Tek dileğim vatana millete ve Fenerbahçe'ye hayırlı olması. Müdürün dediğine bakılırsa birkaç senemi burada geçireceğim. Dünya'nın çeşitli yerlerindeki hayranlarıma üzülerek bildiririm. Konuyu toparlarsak sadece bir yerde olabiliyorum ve bulunduğum yerde ikamet etmeyenlerden özür diliyorum.

Hafta içi evde ufak çaplı bir panik havası vardı, sebebi de bizim frankın ablasının bizi ziyareti. Kızı bir görseniz. Yavrum nasıl cici, nasıl şeker. Ben bağlantıyı kuramadım. Neyse kızcağız burdayken bol bol içki içildi (nasıl oldu anlamadım benim alkolle pek aram yok) gezildi tozuldu. Fotoğraf çekilmedi gene. Belgeleme konusundaki eksiklerimle ilgileniyorum bunlar düzelmeyecek sorunlar değil.

Başka bahsetmeye değer ne vaaaar? Hmm.. Hah! Bu cuma basket oynarken kolumdaki bir kirişi yırtmışım/zedelemişim. Frankın ablası öyle dedi. Kendisi doktor. 3 hafta spor yapmayı yasakladı. Böylece spor yapmamı istemeyen doktor sayısı 2'ye çıkmış oldu. Belki bu bir işaret. Bilmiyorum. İsmet Badem'in de dediği gibi 3 hafta basketbol için uzun bir süre. O kadar bekleyemem. Bu konuyla ilgili kararımı yarın spor salonunda vereceğim sanırım. Beni sakatlayan adamın dayak komasına girdiğini ve şu an hastanede olduğunu söylememe gerek yok herhalde.

İsmet Badem'den alıntı yaptım istemeden. İstemeden dememin sebebi İsmet Badem'den olması değil, yazının bittiğini düşündürmek istemediğim için. Ama neyse, canım sıkıldı daha fazla yazamayacağım zaten. Konu basketten açılmışken:

O Tanyeviç hep kenara geliyo!
Kaan Kural